لایه عایق

لایه عایق :

  • یکـی از نـکات قابـل توجـه در اجـرای لایـه عایـق ، مهـار آن در مقابـل فـرو افتادگـی اسـت. برای حصـول اطمینـان از اسـتقرار لایـه عایق در محـل خود،تخته هـای عایـق بایـد بین اسـتادها فشـرده شـوند.

 

  • توصیـه می شـود کـه از لایـه عایـق بـه صورت یکپارچه اسـتفاده شـود. در صورت وجـود درز انقطاع، نباید شـکاف، درز و یـا فاصله خالی بیـن قطعات عایق وجـود داشـته باشـد. همچنین، اصول حصیـر چینی در نصـب لایه عایق باید رعایت شـود.

 

  • ضخامـت، چگالـی و سـایر خـواص لایـه عایـق پشـم معدنـی مصرفی بر اسـاس کد حریـق مورد نظـر تعیین می شـود. در برخی سـاختارها، ممکن اسـت از عایق هـای بـا مشـخصات خاص اسـتفاده شـود (به عنوان مثـال، دارا بودن دمـای ذوب بالاتـر از 1000 درجه سـانتیگراد)

 

  درزگیری:
  • در سـاختارهای دارای کـد حریـق، درزگیـری بسـیار حائـز اهمیـت اسـت. کلیـه منافـذ و راه هـای عبـور آتـش بایـد به طـور کامل پر شـوند، بـه نحوی که سـاختاری نفـوذ ناپذیـر و یکپارچـه حاصـل شـود (سـاختار بایـد کاملا آتش بند شـود).

 

  • توجه به درزهای میان صفحات و محل نفوذ پیچ ها اهمیت ویژه داشته و درزها و سر پیچ ها باید با بتونه درزگیر کناف کاملا پر شوند.

 

  • در سـاختارهای چنـد لایـه، درزگیـری لایه هـای زیریـن بـا بتونـه درزگیـر کنـاف الزامی اسـت. اسـتفاده از نـوار درزگیر بـرای درزگیـری لایه هـای زیرین ضـرورت ندارد.

 

  • محـل اتصـال دیـوار بـه عناصـر پیرامونـی بایـد بـا بتونـه درزگیر کنـاف کاملا پر شـود، به نحـوی که هیچ گونـه روزنـه ای برای نفـوذ حریق وجود نداشـته باشـد. توجـه شـود کـه نـوار فومـی (یـا خمیـر درزبند) که بـرای صدابندی بـه کار مـی رود، باید حداقـل از نوع B2 بـوده و بـه ضخامت حداقـل 5 میلیمتر توسـط بتونـه درزگیـر کنـاف کاملا پوشـانده شـود. عـدم رعایت جزئیات اخیـر، موجب ذوب شـدن نوار فوم (یـا خمیر درزبنـد) و باز شـدن روزنه نفـوذ آتش خواهد شـد.

 

 

 گچ پوششی:
  • در ساختارهای دارای کد حریق، اجرای لایه گچ پوششی کناف به ضخامت حداقل 2 میلیمتر بر کل سطح صفحات توصیه می شود.

 

 بارگذاری :
  • در ساختارهای دارای کد حریق، اتصال بار به دیوار مجاز نبوده و هر گونه بار فقط باید به سازه بنا متصل گردد.